و سپس بيّنه اقامه نمايد بلكه همانطورى كه سابقا گفتيم اگر از وى قسم خواست و وى هم قسم خورد ادعايش ساقط مىشود . و اگر مدعى جهت احضار بيّنه مهلت بخواهد بوى مهلت مىدهند تا بيّنه‌اش را حاضر كند . قوله : مع انكار غريمه : ضمير به مدعى راجع بوده و مقصود از [ غريم مدعى ] منكر مىباشد . قوله : عرّفه الحاكم انّ له احضارها : ضمير مفعولى در [ عرّفه ] و در [ له ] به [ مدعى ] عائد بوده و در [ احضارها ] ببينه راجع است . قوله : ان لم يعلم ذلك : ضمير در [ لم يعلم ] بمدعى راجع بوده و مشار اليه [ ذلك ] احضار بيّنه مىباشد . قوله : فان ذكر غيبتها : فاعل [ ذكر ] ضميرى است كه بمدعى راجع بوده و ضمير در [ غيبتها ] به بيّنه عائد است . قوله : خيّره بين احلاف الغريم و الصّبر : فاعل [ خيّر ] ضميرى است كه به حاكم راجع بوده و ضمير مفعولى آن به مدعى عود مىكند . قوله : و ليس له طلب احلافه : ضمير در [ له ] به مدعى و در [ احلافه ] بمنكر عائد است . قوله : و ان طلب احضارها : فاعل [ طلب ] ضميرى است كه بمدعى راجع بوده و ضمير در [ احضارها ] به بيّنه عود مىكند . قوله : امهله الى ان يحضر : فاعل در [ امهله ] ضميرى است كه به حاكم راجع بوده و ضمير مفعولى آن بمدعى رجوع مىكند .